Fréttir
Börn í dönskum kvennaathvörfum sem hafa orðið fyrir ofbeldi
Rannsókn var gerð á börnum sem dvöldu í dönskum kvennaathvörfum á tímabilinu 1. nóvember 2003 til 31. desember 2004. Tilgangurinn með rannsókninni var að komast að því hvernig ofbeldi á heimilum snertir börnin og hvernig þau upplifa það sjálf.
Börnin voru á öllum aldri en 59% þeirra voru á aldrinum 0 -6 ára, 31% á aldrinum 7 – 12 ára en eingöngu 11% þeirra voru 13 – 17 ára. Í yngsta aldurshópnum voru fleiri strákar en stelpur en í hinum tveimur aldurshópunum voru stelpur fleiri en strákar.
Það vakti athygli rannsakenda hversu fá eldri börn komu með mæðrum sínum í athvarfið og stundum voru eldri systkini jafnvel heima hjá ofbeldismanninum eða hjá vinum eða ættingjum.
Flest börnin voru stuttan tíma í athvarfinu eða 74% sem voru innan við 14 daga.
Félagsleg staða þeirra barna sem rannsóknin náði til var í mörgum tilfellum mjög bág og kom það fram á ýmsa vegu. Til að mynda féllu 2 af hverjum 3 börnum 6 ára og yngri út úr dagvistun meðan á dvöl í athvarfi stóð. Meira en helmingur barna 7 – 12 ára og ríflega 40% barna 13 -17 ára hættu að ganga í skóla á meðan þau dvöldu í athvarfinu. Ýmsar ástæður voru fyrir því en tvær ástæður komu oftast fram í þessu samhengi. Annars vegar að athvarfið var of langt frá skóla/dagvistun og hins vegar hræðsla við ofbeldismanninn en það kom fram hjá einu barni af hverjum fjórum. Mörg börn misstu tengsl við jafnaldra sína í kjölfarið en ennþá vantar að fá skýrari mynd af þessum afleiðingum. Annað sem hefur áhrif á félagslega stöðu eru tíðir flutningar og í rannsókninni kom fram að 16% barnanna höfðu flutt oftar en þrisvar á síðustu 5 árum.
Mörg börn upplifa að þau sjálf hafi orðið fyrir ofbeldi eða 56%. Það kom ekki fram munur milli kynja og kom það fram í öllum aldurshópum en þó heldur meira í aldurshópnum 7 – 12 ára heldur en í elsta og yngsta aldurshóp.
Fjórðungur barnanna hafði orðið fyrir andlegu og líkamlegu ofbeldi og 28% fyrir andlegu ofbeldi. 14% barnanna höfðu orðið fyrir svokölluðu uppeldislegu ofbeldi en það var í rannsókninni notað um það ofbeldi þar sem börnin gátu sjálf gefið ákveðna skýringu á því hvers vegna þau sjálf höfðu orðið fyrir ofbeldinu. Má þar nefna dæmi eins og högg fyrir að skila ekki nógu góðum einkunnum eða þegar barnið fékk löðrung af því að það braut glasið sitt eða hellti niður mjólkinni sinni. Einungis 1% barna sagði frá því að hafa orðið fyrir kynferðislegu ofbeldi og er það lægri tala en oft hefur komið fram og lægra en fram kemur í viðtölum við fullorðna um reynslu þeirra af ofbeldi í æsku. Mjög mörg börn höfðu séð eða heyrt ofbeldi gegn móður sinni en 72% höfðu séð það og 75% höfðu heyrt það. Þá má líka spyrja hvort ofbeldi gegn móður sem börn verða vitni að sé ekki líka ofbeldi gegn börnunum.
Eitt af hverjum þremur börnum sagði að misnotkun áfengis og vímuefna væri til staðar í fjölskyldunni og bar þar hæst áfengi og hass og oftast nefndu börn feður sína sem þá sem misnotendur þessara efna. 18% barna sögðu að foreldrar þeirra eða stjúpforeldrar ættu við geðsjúkdóma að stríða.
Flest börnin sögðust geta talað við einhvern um líðan sína og líf en þó voru 10% þeirra sem ekki sögðust geta talað við neinn sem þau treystu fyrir vanlíðan sinni og því sem þau væru að ganga í gegnum.
Mörg börn höfðu ýmis einkenni andlegs álags og má þar nefna hræðslu, árásargirni, kjarkleysi, sorg, einbeitingarskort og reiði. Hjá stelpum kom frekar fram kjarkleysi, sorg og hræðsla en reiði og árásargirni voru algengari hjá strákum.
Margt fleira kom fram í þessari rannsókn og verða niðurstöður hennar birtar á www.lokk.dk í október næstkomandi.
Eins var á sama tíma gerð rannsókn á konum í dönskum kvennaathvörfum á sama tíma, mæðrum þessara barna og verður hún aðgengilega á sömu heimasíðu.