Fréttir
Kynbundið ofbeldi og annað ofbeldi
Innlendar sem erlendar rannsóknir bera allar að sama brunni; karlar verða frekar fyrir tilviljanakenndu ofbeldi úti á götu en hættulegasti staður kvenna er inni á heimilum. Hér á landi verða á bilinu 10-20% kvenna fyrir ofbeldi af hendi maka og er þetta með því lægsta sem gerist í heiminum, þetta er þó algerlega óviðunandi ástand og verður ekki liðið fyrr en tekist hefur að útrýma kynbundnu ofbeldi. Um þessa tölfræði þarf ekki að deila.
Við tölum oft um karlamenningu annarra landa og hneykslumst á kúgun kvenna þar en gleymum því jafnframt að það er eitthvað í okkar eigin menningu sem elur af sér ofbeldi karla gegn konum. Við búum ekki við jafnrétti kynjanna og kynbundið ofbeldi er ein birtingamynd þess. Enn hafa karlar fjárhagslega yfirburði, taka ekki sama þátt í heimilisstörfum eða ábyrgð á börnum og valdastaða þeirra í samfélaginu er sterkari en kvenna. Sameinuðu þjóðirnar hafa látið baráttuna gegn kynbundnu ofbeldi til sín taka og í yfirlýsingu þeirra kemur fram að ofbeldið er „vitnisburður um sögulegt valdaójafnvægi milli karla og kvenna, sem leitt hefur til yfirráða karla yfir og mismunun þeirra gegn konum“ og að „ofbeldi gegn konum er eitt helsta tæki samfélagsins til að skipa konum skör lægra en körlum“.
Barátta gegn ofbeldi inni á heimilum er þannig hluti af jafnréttisbaráttunni og verður ekki skilið þar á milli. Kynbundið ofbeldi verður til sem birtingamynd kynjamisréttis á meðan ekki ríkir jafnrétti. Við verðum því alltaf að hafa í huga að í okkar eigin menningu ríkir enn kvennakúgun. Tölfræðin segir okkur það og þær sem vinna og koma í Kvennaathvarfið eru svo sannarleg til vitnis um misréttið.