Fréttir
Um glæp og refsileysi
Jóhanna sagði frá herferð Amnesty International gegn ofbeldi gegn konum sem stendur nú yfir en Amnesty hefur lýst ofbeldi gegn konum sem mannréttindabroti sem megi ekki viðgangast refsilaust frekar en aðrir glæpir. Brynhildur fór yfir lagabókstafinn og greinilega kom fram í máli hennar að heimilisofbeldi sem slíkt er ekki til í lögunum heldur einungis ákveðnar birtingamyndir þess, eins og líkamsárásir, kynferðisbrot og fleira. Lögin voru sett af mönnum sem skorti skilning og þekkingu á málinu. Sömu sögu er að segja um dómara sem sköpuðu dómahefðina í ofbeldismálum. Þrátt fyrir þá þekkingu sem er til í dag hafa lögin ekki verið endurskoðuð í samræmi við það. Heimilisofbeldi með þeirri andlegu kúgun og stjórnun sem því fylgir er einfaldlega ekki til í lögunum.
Gunnleifur frá lögreglunni talaði um erfiða sönnunarbyrði, vinnureglur lögreglunnar og þær vonir sem voru bundnar við Nálgunarbannið í upphafi en þær vonir brugðust þegar á reyndi. Lögreglan hefur ekki þau tæki og það svigrúm sem til þarf til að taka almenninlega á málunum. Heimilisofbeldi er ekki skráð sérstaklega í skýrslum lögreglunnar og því erfitt að ná yfirliti yfir tíðni glæpa af þessu tagi.
Drífa fjallaði um veruleikann eins og hann blasir við starfskonum Kvennaathvarfsins og sagði nóg vera komið af skýrslum og tillögum til úrbóta og þörf væri á aðgerðum. Hún fór yfir stöðuna í örðum löndum og hvað vel væri gert þar.
Eftir erindin voru líflegar umræður og fundagestir sammála um að lagabreytinga væri þörf. Sömuleiðis var rætt um að koma upp neyðarmóttöku fyrir fórnarlömb heimilisofbeldis í svipuðum dúr og neyðarmóttaka vegna nauðgana er núna. Þá þykir vinnuferlið hjá lögreglunni vera konum erfitt og of mikið lagt á þær að sanna mál sitt í stað þess að varpa ábyrgðinni yfir á ofbeldismenn og samfélagið í heild. Fundagestir voru einnig flestir hlynntir því að fara Austurrísku leiðina svokallaða sem gengur út á bæði lagabreytingu og félagsleg úrræði þar sem lögð er áhersla á að ofbeldismenn taki ábyrgð og fái meðferð líkt og konur sem verða fyrir ofbeldi.
Mikill hugur var í fundagestum og vonandi er málþingið vísir að viðhorfsbreytingum og raunverulegum aðgerðum í kjölfarið.
